Περασμένα και αξέχαστα: Δημαρχιακές εκλογές παλιά!

+Γιώργου Κάκου Πρωτοπαπά*

ΣΑΣ ΕΙΧΑ γράψει πως γινόσαντε παλαιικά οι βουλευτικές εκλογές. Με την κάλπη, τα σφαιρίδια, για κάμποσα περιστατικά που χαρακτήριζαν την τότε εποχή. Πονηριές, ψευτιές, υποσχέσεις, ατιμίες, αλλά και κωμικοτραγικά γεγονότα που θα τα μολογάνε μέχρι να κιώοει ο κόσμος· Γιαυτό και ο λαός καλά λέει ότι:

* Στις εκλογές, τις γυναίκες και την τράπουλα να μην έχεις εμπιστοσύνη γιατί σου παρουσιάζουν εκπλήξεις που δεν τις καρτερείς ΠΟΤΕ!

* Τα τρανήτερα ψέματα λέγονται: Πριν από τις εκλογές, πριν από τον γάμο και μετά το κυνήγι!!

* Στις εκλογές, στον πόλεμο και τον έρωτα ούλα τα μέσα είναι νόμιμα!!

Σήμερα θα σας γράψω για τις δημαρχιακές εκλογές τότενες που δεν υπήρχαν Κοινότητες μα Δήμοι με πολλά χωριά.

Η Κοντοβάζαινα ήταν Πρωτεύουσα του τ. Δήμου Έλευσίνος. Στην Γορτυνία υπήρχαν 12 Δήμοι: Ελευσινος, Θελπούσης, Τροπαίων, Βουφαγίων, Γόρτυνος, Δημητσάνης, Ηραίας, Κλείτο- ρος, Λαγκαδίων, Μυλάοντος, Νυμφασίας, Τρικολώνων. Τον δικό μας Δήμο αποτελούσαν τα εξής χωριά: Κοντοβάζαινα, Δίβριτσα, Βάχλια, Συριάμι, Ποδογορά, Ξηροκαρύταινα, Βελημάχι, Καρδαρίτσι, Παραλογγοί, Πέτα, Βούτσι, Μοναστηράκι, Μποκοβίνα.

Και τώρα θα σας μολοήσω δυο ανεπανάληπτα γεγονότα που θα γελάτε για κάμποσο καιρό και θα με καληνωράτε. Λοιπόν, οι παλαιοί θα θυμηθούν, θα γελάσουν, μα και θα κλάψουν για τα χαμένα για πάντα, νειάτα και εποχή. Και οι νέοι να μάθουν για τα παλαιϊκά. Γιατί αλλοίμονό μας των έρμων αν λησμονήσουμε το ξεκίνημα – την αφετηρία, τις παραδόσεις, τα ήθη, τα έθιμα της φτωχής Γορτυνίας μας, μα της καλύτερης και ομορφότερης Πατρίδας ούλου του κόσμου.

Και έχουμε υποχρέωση και Ιερό καθήκον ούλοι κάθε λιγούλι να λέμε στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας εμείς οι τρανοί για τα Αγια των Αγίων χώματα της άγονης Γορτυνίας μας, μα τόσης τρανής μάνας που εγέννησε και γεννάει άξια παιδιά σε ούλους τους τομείς: Επιστήμες, τέχνες, πολιτική, βιομηχανία, εμπόριο κ.λ.π. Που δεν θα βρεις Γορτύνιο και μάλιστα ΤΡΑΝΟ; Ακόμη και στην …Μαδαγασκάρη! Γι’αυτό πρέπει τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να τα μεθάμε, να τα ποτίζουμε, να τα γαλουχίζουμε με το άναμα της ύπερηφάνειας, του εγωισμού για την υπεροχή των Γορτυνίων με τα ολοκάθαρα και λαμπικαρισμένα μυαλά. Που άπου στάθηκαν και ακούμπησαν αφήκαν εποχή γιατί γινήκανε μεγάλοι και τρανοί.

Τώρα στο θέμα μας. Είναι αδύνατο να βάλει ο νους σας τι γινότανε σαν άρχιζαν οι Δημαρχιακές εκλογές από τους υποψηφίους και κομματάρχες. Ο ένας έβγαινε και ο άλλος έμπαινε από σπίτι σε σπίτι, μέρα και νύχτα με τα λυχνάρια, τάζοντας λαγούς με πετραχείλια!! Και τότε είχαν πιστή εφαρμογή τα τρία σοφά διδάγματα που γράφω στην αρχή. Ψέματα, υποσχέσεις, πονηριές, κατεργαριές και κάθε λογής ατιμία.

Οπως σας μολόησα, η Κοντοβάζαινα ήταν πρωτεύουσα του τότε Δήμου Ελευσίνος. Μια εποχή έβαζαν τρεις (3) υποψήφιοι Δήμαρχοι: ο Τούμπανος, ο Θόδωρος Βαχλιώτης (Ντόλος) και ο γιατρός Βασ. Σεραφείμ. Σάββατο βράδυ, παραμονή των εκλογών στου Νταηκάκη την ταβέρνα, ο κάθε υποψήφιος κέρναγε τους δικούς του κρέας, πιλάφι και κρασί. Γιομάτο το μαγαζί. Ο μπάρμπα Γιώργης, ένας υπέροχος τύπος, πανέξυπνος και παμπόνηρος, σηκώνεται όρθός και βάνει κάτι σκουσμάρια που σείστηκε ούλο το μαγαζί και πήγε να πέσει το ταβάνι:

— Ζήτω του Τούμπανου, του αυριανού Δημάρχου.

— Δώσε, διέταξε ο Τούμπανος Θοδωράκη φαΐ και κρασί στον μπάρμπα Γιώργη. Οσο έτρωγε και έπινε τόσο έσκουζε:

— Ζήτωω του Τούμπανου I

Δεν πρόλαβε να κιώσει το φαΐ και νάσου μπαίνει ο Ντόλος. Πηδάει απάνου και άρχισε να αγουργιέται με ούλη του τη δύναμη: — Ζήτω και του Θοδωράκη του Ντόλου, παιδιάάά! — Δώσε φαΐ και κρασί, διέταξε ο Ντόλος χωρίς να ξέρει τι είχε γίνει. Το έφαγε και αυτό συνεχίζοντας τις φωνάρες του:

— Ζήτω του Ντόλου.

Ενώ ο κόσμος γελούσε, ο Τούμπανος απορούσε… Σαν έκιωσε και αυτό να σε λίγο μπαίνει και ο γιατρός ο Σεραφείμ: Άλλο απήδουλο ο μπάρμπα Γιώργης και άλλες φωνάρες:

— Ζήτω και του γιατρού του Σεραφείμ, του αυριανού Δημάρχου… (μπροστά και οι άλλοι δύο).

— Δώσε φαΐ και κρασί, λέει ο Σεραφείμ στον μπάρμπα Γιώργη: Και όσο έτρωγε και έπινε έσκουξε:

— Ζήτω του Σεραφείμ, που αύριο τέτοια ώρα θάναι Δήμαρχος!!

Και σαν έκιωσε και το τρίτο φαΐ και τις 3 οκάδες κρασί, έκιωσε και η υπομονή του Τούμπανου και του λέει:

—Για στάσου μπάρμπα Γιώργη. Τι γίνεται εδώ; Πρώτα Ζήτω εγώ, ύστερα Ζήτω ο Ντόλος, τώρα Ζήτω ο Σεραφείμ. Δηλαδή για μολόγα μας με ποιόν είσαι; Κατάπληκτος από όσα άκουσε, τήραγε γύρω -γύρω ο Σεραφείμ που ούλοι σκάγανε από τα γέλια.

Ο μπάρμπα: Γιώργης τότε αφού σφουγκίστηκε με το μανίκι του, σηκώνεται ορθός και προς γενική κατάπληξη λέει:

— Ζήτω και όποιος έρθει. Εγώ την τήλωσα και από τους τρεις!!! Είπατε τίποτα;

Και δεν πήγε την άλλη μέρα ολότελα να ψηφίσει. Κορόϊδο ήτανε;

* Μια άλλη βολά σ’ ένα χωριό βάλανε ένας δάσκαλος κι ένας γιατρός. Έγιναν εκλογές Κοινοτικές και πήραν από 45 ψήφους ο πασάνας. Ο δάσκαλος λέει του γιατρού: «Ρίχνουμε κορώνα-γράμματα;». «’Όχι, λέει ο γιατρός, να ματαγίνουν εκλογές την άλλη Κυριακή». Το Σάββατο το βράδυ (παραμονή) πάει στην μυλωνού και της δίνει ένα εικοσιπεντάρικο και ένα μποτσόνι (μπουκάλι) με λιγούλια σόδα και μια σταλιά Ζάχαρη δήθεν για την τσιούπα της που ήταν άρρωστη. Το ίδιο έκανε και στου κουρέα τη γυναίκα και την άλλη μέρα 47 ο γιατρός, 43 ο δάσκαλος και βγήκε Πρόεδρος. Το βράδυ που τους κέρναγε ούλους και του φώναξαν: « Άξιος – άξιος, να μας Ζήσεις». Κούνησε το κεφάλι του και είπε: — “Ας είναι καλά το μποτσόνι και το εικοσιπεντάρικο γιατί αλλοιώς δεν έπιανα σφραγίδα (Κοινοτική) στα χέρια μου… Είχε άδικο; ‘Εγώ νομίζω μπίτι. ’Εσείς τι μολογάτε; Σκιάζομαι να γράψω. Μήπως και τώρα… τι γίνεται;

* Έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα “Γορτυνία” από το βιβλίο του +Γιώργου Κάκου Πρωτοπαπά «Λαογραφία και ιδιωματισμοί της Γορτυνίας» (1982)