(*) Βασίλειος Δ. Δημόπουλος: «ΗΡΑΙΑ – ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ», σελίδες: 326, αυτοέκδοση, Αθήνα 2020 – Έπαινος Ακαδημίας Αθηνών.
Ο συγγραφέας από τα Δημέικα Ηραίας κ. Βασίλειος Δ. Δημόπουλος, με αγάπη και σεβασμό κατέγραψε σε αυτό το βιβλίο του ένα σπουδαίο υλικό, το οποίο θα αποτελέσει χρήσιμο βοήθημα για τους μελετητές του μέλλοντος όσον αφορά την περιοχή της Ηραίας αλλά θα είναι και ένας πολύτιμος πνευματικός θησαυρός για όσους κατάγονται από την περιοχή και θα θελήσουν να μάθουν γι’ αυτήν, για την ιστορία της, τις παραδόσεις της, τους ανθρώπους της και τις φυσικές ομορφιές της. Ένας κόσμος που χάνεται αλλά διασώζεται μέσα από τις τυπωμένες σελίδες αυτής της χρήσιμης εργασίας. Έγιναν τεράστιες αλλαγές στην ελληνική επαρχία τα τελευταία πενήντα χρόνια. Τα χωριά μας σβήνουν αφού δεν έχουν πια πολλούς κατοίκους και δεν πηγαίνουν νέοι άνθρωποι να ζήσουν σε αυτά, να ανοίξουν σπιτικά εκεί και να καλλιεργήσουν τη γη. Μελετώντας την «ΗΡΑΙΑ» του κ. Δημόπουλου, θαύμασα την ζηλευτή δουλειά που έκανε – η οποία δικαίως επαινέθηκε από την Ακαδημία Αθηνών – αλλά και ένιωσα θλίψη βαθιά, που τόσα όμορφα μέρη, με πολλές δυνατότητες, με λαμπρή ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων, μένουν αναξιοποίητα και τα έχει πρωτίστως η Πολιτεία εγκαταλείψει χωρίς υποδομές, ασφάλεια και κίνητρα για ανάπτυξη και μία καλή ζωή εκεί.
Του ιδίου είναι και η συλλογή διηγημάτων «ΑΘΕΡΑ ΣΤΑΧΥΑ», σε αυτοέκδοση 226 σελίδων, Αθήνα 2020. Γλαφυρή αφήγηση ιστοριών από τη μικρή του πατρίδα, με πρωταγωνιστές συγχωριανούς του. Κάθε ιστορία είναι τόσο αριστοτεχνικά γραμμένη, που ένιωσα να μεταφέρομαι εκεί που διαδραματιζόταν. Ένα θαυμάσιο ηθογραφικό έργο, που αξίζει να διαβάσετε κι εσείς. Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Βασίλειο Δ. Δημόπουλο γι’ αυτά τα δύο αξιοπρόσεχτα και χρήσιμα βιβλία που εξέδωσε. Μου άρεσαν πολύ και τον ευχαριστώ πολύ που με έκανε απο-δέκτριά τους.
(*) ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΤΙΜΗ Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΜΟΥ στο ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2022 των εκδόσεων ΙΩΛΚΟΣ,
σε επιμέλεια του κ. Γιάννη Κορίδη (στη σελίδα 126 – 29 Απριλίου) με τον τίτλο «ΤΑΞΙΔΙΑ»: Καράβι σε μια θάλασσα / να ’μουν και ν’ αρμενίζω, / σε μια καλύτερη ζωή, / ανέφελη, να ελπίζω! // Ταξίδια ενδιαφέροντα / στα πέλαγα να κάνω, / γερό σκαρί που βρέθηκε / στη θάλασσα επάνω! // Κι ένα λιμάνι απάνεμο / ν’ αράξω θα γυρέψω, / χρόνια μετά απ’ τις θάλασσες / όταν θα επιστρέψω…
(*) Πάνου Αλ. Κανιούλη: «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΑΣΤΑΣ», αυτοέκδοση. σελίδες: 48. Ο συγγραφέας κάνει μια σύντομη περιγραφή της γενέτειράς του, παραθέτοντας επίσης και πληροφορίες για τις ένδοξες οικογένειες των Κολοκοτρωναίων και των Δεληγιαναίων. Στάθηκα στα «τραγούδια της Κλεφτουριάς της Λάστας στα 1770». Αξιοσημείωτο είναι και αυτό που γράφει ο κ. Καγιούλης στο τέλος του βιβλίου του ως προτροπή προς όλους: «Η μόλυνση του περιβάλλοντος, η αγχώδης ζωή, επιβάλλουν να δείξουμε ενδιαφέρον για τα απομονωμένα χωριά, όπως η Λάστα, που πραγματικά είναι ησυχαστήρια για την κλονισμένη υγεία μας.»
[Το βιβλίο μου έστειλε ο Λασταίος κ. Πάνος Χριστόπουλος.]
** Τα βιβλία σας για να παρουσιαστούν στη στήλη «ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ…» της εφημερίδος «Γορτυνίας», στέλνετε με απλό ταχυδρομείο στην ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ ΖΩΝΗ Δήμου Μεγαλόπολης 2220 νομός Αρκαδίας. Επικοινωνείτε μαζί μας στο: [email protected].
