Η Υφυπουργός Παιδείας Δόμνα Μιχαηλίδου απατώντας σε ερώτηση της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνας Νοτοπούλου, που ζητούσε την τοποθέτηση της αρμόδιας υφυπουργού για το γεγονός ότι οι μαθητές συγκεκριμένων σχολικών μονάδων που συγχωνεύονται, θα αναγκαστούν να μετακινούνται σε αποστάσεις μεγαλύτερες του ενός ή και των δύο χιλιομέτρων, υποστήριξε πως οι συγχωνεύσεις είναι απαραίτητες όταν ο αριθμός των μαθητών είναι τόσο μικρός, που δεν επιτρέπει να λειτουργεί ένα κανονικό σχολείο και ότι για μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου δεν είναι πρόβλημα η απόσταση των 1 ή και δυο χιλιομέτρων.
Μάλιστα πρόσθεσε μια φράση που έχει προκαλέσει πλήθος αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η επίμαχη φράση ανέφερε: «Τα σχολεία συγχωνεύονται για το καλό των παιδιών! Φανταστείτε ότι υπάρχουν παιδιά που περπατάνε 1,5χλμ. για να πάνε σχολείο» είπε η Υφυπουργός.
Βέβαια η Υφυπουργός με αυτή της την επισήμανση αναφερόταν κυρίως στα σχολεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Γιατί στην Περιφέρεια και κυρίως στα ορεινά χωριά η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική! Αρκεί να δει κάποιος πόσα χιλιόμετρα είναι αναγκασμένα να κάνουν καθημερινά παιδιά από χωριά της Γορτυνίας! Οι συνθήκες μετάβασης είναι εξοντωτικές, ενώ κάποια παιδιά αναγκάζονται να ξυπνούν από τις 5 το πρωί, προκειμένου να πάνε στο σχολείο! Παιδιά που δίνουν καθημερινά αγώνα για τη μόρφωση και την επιβίωσή τους στα ορεινά χωριά.
Πολύ εύστοχα ο Πρόεδρος της Παγγορτυνιακής Ενωσης Παναγιώτης Αγγελακόπολος αποτύπωσε την απόσταση στο χάρτη και έκανε το παρακάτω σχόλιο: «Τα σχολεία συγχωνεύονται για το καλό των παιδιών! Φανταστείτε ότι υπάρχουν παιδιά που περπατάνε 1,5χλμ. για να πάνε σχολείο» είπε η Υφυπουργός μιλώντας για σχολεία της Αθήνας!! Δείτε λοιπόν στο χάρτη, ένα παιδί απο του Ράφτη Γορτυνίας για να πάει στο Γυμνάσιο Βυτίνας διανύει συνολικά 80 χλμ. τη μέρα!!!!!!
Φανταστείτε τι ώρα ξυπνάει, περνάει να το πάρει το ταξί, πάει Μελισσόπετρα, Μάρκου, Ζάτουνα για να πάρει κι άλλα παιδιά, τα πάει Δημητσάνα, τα αφήνει στην πλατεία μέσα στο κρύο, περνάει το λεωφορείο και τα πάει στη Βυτίνα!! Και το μεσημέρι το πισάγναρο που λέμε!!
Κάθε μέρα!!!!!!!!! Αυτά τα παιδιά δεν είναι μαθητές αλλά ήρωες!!!
Έκανα το ίδιο περίπου πράγμα σα μαθητής Παναγιά Δημητσάνα επί 11 χρόνια!!!
Πέρασαν πάνω απο 25 χρόνια που τελείωσα το σχολείο κι όμως τα πράγματα έγιναν χειρότερα!!
Όλα για το καλό της υδροκέφαλης χαβούζας που λέγεται Αθήνα!
Η επαρχία να πεθάνει να τελειώνουμε!!
Και φυσικά προσέξτε κυρία Υφυπουργε μην περπατήσουν τα παιδιά!!”
