Μέσα στην αναστάτωση που επικράτησε τις τελευταίες ημέρες στα Λαγκάδια, με αφορμή τον εγκλωβισμό σχολικού πούλμαν στον δρόμο προς Μπούφη, μια απλή παιδική πράξη κατάφερε να ξεχωρίσει. Οι 70 μαθητές που επέβαιναν στο πούλμαν βίωσαν μια άσκοπη ταλαιπωρία, χωρίς δική τους ευθύνη, εξαιτίας της αμέλειας τοποθέτησης προειδοποιητικών πινακίδων για την αποφυγή διέλευσης από τον επικίνδυνο δρόμο. Μια σοβαρή παράλειψη, που θα μπορούσε εύκολα να έχει προβλεφθεί.
Κι όμως – σε αυτό το πλαίσιο έντασης και ταλαιπωρίας, ένα παιδί βρήκε τον τρόπο να πει “ευχαριστώ”. Με μια ζωγραφιά, που μας μοιράστηκε μαζί μας ο Κανέλλος Γιαννικόπουλος από τα “Λαγκαδινά Νέα”.
Μια ζωγραφιά. Με έναν φιδίσιο, επικίνδυνο δρόμο. Και από κάτω, γραμμένο με μπλε μαρκαδόρο: «Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία».
Το σκίτσο το άφησε ένας μικρός μαθητής στην Ταβέρνα ΑΡΤΟΖΗΝΟΣ στα Λαγκάδια, εκεί όπου βρήκε λίγη φροντίδα, ένα ποτήρι νερό. Δεν ζήτησε κάτι άλλο. Και έφυγε αφήνοντας πίσω του αυτό το «ευχαριστώ» – ένα μήνυμα πιο δυνατό από πολλές επίσημες δηλώσεις.
Η ζωγραφιά του μικρού μαθητή είναι μια υπενθύμιση ανθρωπιάς και ευγνωμοσύνης. Μια σιωπηλή επιβράβευση της φιλοξενίας των Λαγκαδινών, που δεν γύρισαν την πλάτη, παρότι δεν ευθύνονταν για το συμβάν.
Μια εικόνα που μένει – γιατί είναι αυθόρμητη, αληθινή και γεμάτη ευγένεια.
Γιατί τα παιδιά κοιτούν τον κόσμο με καθαρότητα, χωρίς μίση, χωρίς παρωπίδες, χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Εκεί που οι μεγάλοι σπέρνουν διχόνοια, εκείνα απλώς αναγνωρίζουν το καλό και το ζωγραφίζουν.
Κι αυτό, τελικά, είναι το πιο δυνατό μήνυμα απ’ όλα!
Πέννυ Καλύβα
