Editorial μηνός Ιουλίου εφημερίδος “Γορτυνία”*
Μια δασκάλα και ένας ιερέας ανέτρεψαν τη μοίρα ενός χωριού!
Σε μια εποχή που η εγκατάλειψη της υπαίθρου φαντάζει μη αναστρέψιμη, το παράδειγμα του χωριού Φουρνιά Ευρυτανίας αποδεικνύει ότι η ερήμωση των χωριών δεν είναι μονόδρομος. Ένα χωριό των Αγράφων, που βρισκόταν στα πρόθυρα της πληθυσμιακής εξαφάνισης, κατάφερε να αλλάξει σελίδα χάρη στην πρωτοβουλία μιας νεαρής δασκάλας και ενός ιερέα.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδος «Πρώτο Θέμα», η Παναγιώτα Διαμαντή, δασκάλα στο μονοθέσιο σχολείο εκεί και ο π. Κωνσταντίνος, ο ιερέας του χωριού, τόλμησαν να οραματιστούν το αδιανόητο: Την επιστροφή ζωής σε έναν τόπο που το νηπιαγωγείο είχε κλείσει και τα παιδιά κάτω των πέντε ετών… είχαν εκλείψει!
Η σκέψη τους έγινε σχέδιο και το σχέδιο πήρε μορφή ΜΚΟ με την επωνυμία «Νέα Ζωή στο Χωριό». Με εξαιρετικά μεθοδική προσέγγιση, αναζήτησαν οικογένειες που θα ήθελαν να εγκατασταθούν, φρόντισαν να εξασφαλίσουν στέγη, εργασία, επιδότηση ενοικίου, σχολική υποστήριξη, ακόμα και καθημερινό φαγητό για τα παιδιά! Όλα αυτά χωρίς κρατική χρηματοδότηση, με δωρεές, χορηγίες και την κινητοποίηση ανθρώπων που πίστεψαν στην προσπάθεια.
Το αποτέλεσμα; Τρεις νέες οικογένειες με συνολικά πολλά παιδιά, επαναλειτουργούν νηπιαγωγείο, ένα νέο κατάστημα εστίασης, και η ανακοίνωση ότι ανοίγει σύντομα και φούρνος, προσφορά γνωστής αλυσίδας. Μάλιστα η πρώτη οικογένεια της Φουρνάς βρέθηκε από μια απλή ανάρτηση στα social media! Η «Νέα Ζωή στο Χωριό» δεν μένει πια μόνο στη Φουρνά – επόμενο σταθμό αποτελεί ένα άλλο χωριό στην Ήπειρο που μπαίνει στον δρόμο της επανόδου ζωής και πληθυσμού.
Η Γορτυνία, με τα μοναδικά της χωριά, τη φύση, την ιστορία και την πολιτιστική της κληρονομιά, μπορεί και πρέπει να εμπνευστεί από το παράδειγμα της Φουρνάς. Το ερώτημα δεν είναι αν μπορεί να γίνει. Είναι ποιοι θα το ξεκινήσουν.
Και χρειάζονται κάποια ρεαλιστικά βήματα, όπως την καταγραφή των διαθέσιμων κατοικιών, προσέλκυση συνεργασιών και δωρεών, αλλά και τη συγκρότηση ομάδας εθελοντών και Συλλόγων που θα συντάξουν ένα σχέδιο δράσης, στα πρότυπα της «Νέας Ζωής στο Χωριό». Σοβαρό μειονέκτημα σε εμάς στη Γορτυνία είναι ότι ελάχιστα Σχολεία λειτουργούν και ως εκ τούτου λίγοι δάσκαλοι, αλλά και ιερείς καθώς και μόνιμοι κάτοικοι ελάχιστοι!
Η Φουρνά δεν είχε πάντως τίποτα παραπάνω από τη Γορτυνία. Είχε όμως δύο ανθρώπους που πίστεψαν, σχεδίασαν και δεν τα παράτησαν. Και η Γορτυνία έχει τέτοιους ανθρώπους και ήδη κάποιοι το έχουν τολμήσει. Έχει όμως και πανέμορφα χωριά, με ιστορία, φυσική ομορφιά και δυναμική.
Δεν το κρύβουμε. Ζηλεύουμε – με την καλή έννοια – όταν βλέπουμε χωριά όπως η Φουρνά να ξαναγεννιούνται. Γιατί ξέρουμε πως και στη Γορτυνία υπάρχουν όμορφα χωριά που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Αρκεί να βρεθούν κάποιοι που να το πιστέψουν και να το ξεκινήσουν. Το παράδειγμα υπάρχει.
Πέννυ Καλύβα
Νομικός – Πολιτικός Επιστήμονας (MSc)
*Το editorial αυτό είχε δημοσιευθεί στις αρχές Ιουλίου, πριν πραγματοποιηθεί η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Φουρνά και η δημόσια συζήτηση με ανθρώπους που επέλεξαν να μετεγκατασταθούν σε ορεινά χωριά, μεταξύ αυτών και της E.Μπούκα από την “Αρκαδιανή”. Είναι λοιπόν προφανές πόσο επίκαιρη και αναγκαία είναι η ενίσχυση τέτοιων προσπαθειών. Η Πολιτεία οφείλει να σταθεί αρωγός με στοχευμένες πολιτικές στήριξης, γιατί οι πρωτοβουλίες που γεννούν ζωή στα χωριά μας, όπως απέδειξε και η περίπτωση της Φουρνάς, χρειάζονται τόλμη, αλλά και υποστήριξη για να πετύχουν. Και η Γορτυνία έχει τα φόντα να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο.
