Το ελληνικό Πάσχα στην ύπαιθρο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα ήθη και τα έθιμα που κρατούν ζωντανή τη μνήμη και την ταυτότητα κάθε τόπου. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά είναι το «ασβέστωμα» ή «άσπρισμα» των σπιτιών και των αυλών.
Στα χωριά της Γορτυνίας – όπως και σε πολλές γωνιές της Ελλάδας – η προετοιμασία για τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν περιοριζόταν μόνο στο εσωτερικό των σπιτιών. Οι αυλές, οι τοίχοι, τα πεζούλια, ακόμη και οι κορμοί των δέντρων, «ντύνονταν» στα λευκά. Το άσπρο, σύμβολο καθαρότητας, απλότητας και φωτός, έδινε μια αίσθηση ανανέωσης και προσμονής για τη μεγάλη γιορτή της Ανάστασης.
Ιδιαίτερη σημασία είχε η εικόνα του χωριού τη Μεγάλη Παρασκευή. Οι δρόμοι και οι αυλές έπρεπε να είναι καθαροί και περιποιημένοι για να περάσει ο Επιτάφιος, σε μια ατμόσφαιρα κατάνυξης αλλά και φροντίδας που αντανακλούσε τον σεβασμό των κατοίκων προς το έθιμο.
Σήμερα, μπορεί οι ρυθμοί της ζωής να έχουν αλλάξει, όμως σε αρκετά χωριά το ασβέστωμα παραμένει ζωντανό. Είναι μια πράξη που δεν αφορά μόνο την αισθητική, αλλά και τη συνέχεια της παράδοσης. Μικρές εικόνες που κρατούν τα χωριά μας ζωντανά.
“”Το έθιμο του ασβεστώματος στο Μοναστηράκι από τον Στέλιο Πατέλη, όπως το αποτύπωσε πριν χρόνια ο φωτογραφικός φακός.
