Επίκουρος καθηγητής Λαογραφίας ο αγαπητός μας κ. Γιάννης Δρίνης.
Επίκουρος καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων εκλέχτηκε ο προϊστάμενος του τμήματος Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟ και αγαπημένος φίλος της Δημητσάνας Δρ. Ιωάννης Δρίνης.
Ο νεοεκλεγείς εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής πλέον, Γιάννης Δρίνης θα διδάξει, μεταξύ άλλων, και το μάθημα για τα έθνη και τις εθνικές ταυτότητες στα Βαλκάνια, όπως ανέφερε σε ανάρτηση του ο γνωστός καθηγητής του ίδιου Πανεπιστημίου κ. Βασίλης Νιτσιάκος.
Εδώ, η ανάρτηση για το βιβλίο του για τη Δημητσάνα, που εκανε ο συμπατριώτης μας -και πρόσφατα αναχωρήσας για τους ουρανούς- καθηγητής Βασίλης Καρδάσης.
Κώστας Λάμπρος
ενος του τμήματος Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟ και αγαπημένος φίλος της Δημητσάνας Δρ. Ιωάννης Δρίνης.
Ο νεοεκλεγείς εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής πλέον, Γιάννης Δρίνης θα διδάξει, μεταξύ άλλων, και το μάθημα για τα έθνη και τις εθνικές ταυτότητες στα Βαλκάνια, όπως ανέφερε σε ανάρτηση του ο γνωστός καθηγητής του ίδιου Πανεπιστημίου κ. Βασίλης Νιτσιάκος.
Ακολουθεί η ανάρτηση για το βιβλίο του για τη Δημητσάνα, που εκανε ο συμπατριώτης μας -και πρόσφατα αναχωρήσας για τους ουρανούς- καθηγητής Βασίλης Καρδάσης.
Κώστας Λάμπρου
Πρόεδρος Διασυνεδριακού Πολιτιστικού Κέντρου Δημητσάνας
Ο Γιάννης Δρίνης έκανε τη διατριβή του πριν χρόνια στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων με θέμα τη Δημητσανα. Ανθρωπολόγος με ικανή σκευή από τον δάσκαλο του Βασίλη Νιτσιάκο επιδόθηκε σε μια εθνογραφική μελέτη, μελετώντας τον μετασχηματισμό του χώρου στη Δημητσανα.
Τον χώρο τον εννοεί σε συνάρτηση με δη γεωγραφία του και τους ανθρώπους που ζουν και δραστηριοποιούνται στον χώρο.
Στην εκτεταμένη θεωρητική του ανάλυση (εισαγωγή και 1ο κεφ) επεξηγεί «… εννοώ επιπλέον [απο τη γεωγραφική αποτυπωση] τον τόπο, που έχει εγγενώς υλική υπόσταση και ο οποιος είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας, καθώς έχει μνημεία, πολιτισμό, περιβάλλεται από μνήμες».
Αυτη η συνθήκη είναι που κάνει γοητευτικό το βιβλίο του Δρίνη. Πέρασε καιρό στη Δημητσανα, μίλησε με τους γέροντες για να του μεταφέρουν μνήμες και εμπειρίες με σκοπό να ανασυστήσει την ανθρωπογεωγραφία του παρελθόντος, μπήκε σε σπίτια, μελέτησε μνημεία και τοπόσημα. Αγροτικές εκμεταλλεύσεις, κτηνοτροφικές απασχολήσεις, επαγγέλματα, μετανάστευση στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα, εσωτερική μετανάστευση κυρίως στην Αθήνα μετά τον πόλεμο ειδικά, η ερήμωση, το «φάρμακο» του τουρισμού, περνούν από τις σελίδες. Ο θρίαμβος του τουρισμού που εντοπίζεται στα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1990, εύστοχα από τον Δρίνη αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην ίδρυση του Μουσείου Υδροκίνησης και τις θετικές παραμέτρους της λειτουργίας του.
Εγώ έγινα σοφότερος. Μπράβο Γιάννη!
ΥΓ: για κακή μου τύχη το βιβλίο το είχα χάσει σε κάποια μετακόμιση. Και ντρεπόμουν …
Πρόσφατα ήρθε στην επιφάνεια ανασκαλεύοντας χαρτιά και βιβλία, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες συμπτώσεις. Διάλεξα να επανορθώσω από τη γενέτειρα μάλιστα!
Βασίλης Καρδάσης
