Η ανθρώπινη παρέμβαση του Προέδρου της Τ.Κ. Τροπαίων στη συνάντηση με τον Υφυπουργό Υποδομών Νίκο Ταχιάο
Ήταν μία από τις εικόνες που ξεχώρισα από τη μεγάλη κινητοποίηση των Γορτυνίων έξω από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Τροπαίων, Μαρίνος Κατσικερός, σκαρφαλώνει και τοποθετεί μια μαύρη σημαία έξω ακριβώς από την είσοδο του Υπουργείου, στέλνοντας με τον δικό του τρόπο το μήνυμα αγωνίας ενός ολόκληρου τόπου.
Ο ίδιος είχε φτάσει στην Αθήνα μαζί με κατοίκους της Γορτυνίας, με ένα από τα λεωφορεία της κινητοποίησης. Λίγη ώρα αργότερα, ως μέλος της αντιπροσωπείας που συναντήθηκε με τον Υφυπουργό Υποδομών Νίκο Ταχιάο, πήρε τον λόγο (φωτό).
Ο ίδιος δεν μίλησε μόνο ως Πρόεδρος μιας Κοινότητας. Μίλησε ως ένας νέος άνθρωπος που μαζί με την οικογένειά του επέλεξε να μείνει στον τόπο του και να μεγαλώσει εκεί τα δύο παιδιά του. Ο Μαρίνος Κατσικερός περιέγραψε ακόμη την προσωπική του καθημερινότητα, όταν εργαζόταν στην Τρίπολη και αναγκαζόταν να διασχίζει καθημερινά έναν δρόμο που δεν του ενέπνεε ασφάλεια.
Μίλησε για την καθημερινή αγωνία των κατοίκων, τις δύσκολες και επικίνδυνες μετακινήσεις προς την Τρίπολη και τον Πύργο, αλλά και τον φόβο ότι, χωρίς βασικές υποδομές, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αναγκαστούν τελικά να εγκαταλείψουν την περιοχή.
«Δεν ζητάμε κάτι φοβερό. Έναν δρόμο ασφαλή», είπε χαρακτηριστικά, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις για το πότε και με ποιον τρόπο μπορεί να δοθεί λύση.
Με συγκίνηση στα μάτια είπε: «Θέλω να φύγω από εδώ και να μπορώ να απαντήσω το βράδυ στα παιδιά μου τι μου είπε ο Υπουργός».
Μέσα σε λίγα λεπτά, η συζήτηση για μελέτες, προϋπολογισμούς, αρμοδιότητες και χρηματοδοτήσεις απέκτησε ένα άλλο, ένα ανθρώπινο πρόσωπο.
Γιατί πίσω από την Εθνική Οδό 74 δεν υπάρχουν μόνο χιλιόμετρα ασφάλτου. Υπάρχουν άνθρωποι που επέλεξαν να μείνουν και νέες οικογένειες που προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στη Γορτυνία. Και το μόνο που ζητούν είναι έναν ασφαλή δρόμο για να μπορούν να φύγουν από το σπίτι τους και να επιστρέψουν σε αυτό. Και ίσως γι’ αυτό η φωνή του Μαρίνου Κατσικερού ήταν ξεχωριστή. Ήταν η φωνή ενός ανθρώπου που ζητά απλά το αυτονόητο.
Πέννυ Καλύβα
