Το να μιλούν ορισμένοι για έργα οδικής ασφάλειας στον Νομό Αρκαδίας μοιάζει τουλάχιστον ουτοπικό.
Ταυτόχρονα, αποκαλύπτει ένα περίσσιο θράσος απέναντι σε πολίτες που βιώνουν καθημερινά μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.Σε μια Αρκαδία που τα τελευταία χρόνια βρέθηκε επανειλημμένα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με περιοχές της Μεγαλόπολης, της Γορτυνίας και άλλων δήμων να παραμένουν αποκομμένες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τους πανηγυρισμούς και τις θριαμβολογίες. Σε πολλά σημεία, ιδιαίτερα στη Γορτυνία, οι δρόμοι εξακολουθούν να παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα, με αποτέλεσμα η μετακίνηση να γίνεται πολλές φορές δύσκολη ή ακόμη και επικίνδυνη.Όταν επιχειρούν να σε πείσουν ότι ξαφνικά ζεις στη «γη της επαγγελίας», δεν μπορείς παρά να γελάς. Παράλληλα όμως θυμώνεις. Θυμώνεις γιατί η πραγματικότητα που βιώνουν οι κάτοικοι της περιφέρειας απέχει έτη φωτός από την εικόνα που παρουσιάζει ο περιοδεύων θίασος της πολιτικής του 2026.Δυστυχώς, η τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται να ακολουθεί το παράδειγμα της κεντρικής εξουσίας. Ένα παράδειγμα που βασίζεται στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, στην προσπάθεια να παρουσιαστεί το μαύρο ως άσπρο και να πειστούν οι πολίτες ότι όλα λειτουργούν άψογα.Την ίδια στιγμή, η ακρίβεια συνεχίζει να γονατίζει τα νοικοκυριά. Η αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώνεται διαρκώς, το βιοτικό επίπεδο υποχωρεί και βασικές ανάγκες μετατρέπονται σε πολυτέλειες. Οι διακοπές αποτελούν πλέον μακρινή ανάμνηση για πολλές οικογένειες, τα ενοίκια έχουν γίνει απλησίαστα και η απόκτηση μιας κατοικίας μοιάζει άπιαστο όνειρο για τη νέα γενιά.Παράλληλα, η χώρα αντιμετωπίζει μια βαθιά δημογραφική κρίση. Οι γεννήσεις μειώνονται, οι νέοι δυσκολεύονται να δημιουργήσουν οικογένεια εξαιτίας του αυξημένου κόστους ζωής και η Ελλάδα χάνει κάθε χρόνο πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό. Τα χωριά μας σβήνουν, η ύπαιθρος ερημώνει και καμία ουσιαστική πολιτική αναστροφής αυτής της πορείας δεν φαίνεται να εφαρμόζεται.Κάποιοι οφείλουν να καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο οι λίγοι που ευημερούν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Είναι και οι άνθρωποι της περιφέρειας, οι κάτοικοι των χωριών, οι οικογένειες που αγωνίζονται καθημερινά να κρατήσουν ζωντανό τον τόπο τους. Είναι οι πολίτες που βλέπουν τις υποσχέσεις να επαναλαμβάνονται και τα προβλήματα να παραμένουν.Οι πολίτες δεν αξιολογούν τους εκπροσώπους τους από τις φωτογραφίες, τις φιέστες και τις ξεχασμένες επισκέψεις μιας άλλης εποχής. Τους κρίνουν από την καθημερινή παρουσία, την αποτελεσματικότητα και τα αποτελέσματα του έργου τους.Οι επόμενοι μήνες θα δώσουν την ευκαιρία να ειπωθούν πολλές αλήθειες και να τοποθετηθούν τα πράγματα στη σωστή τους βάση.
Γιατί πολύ απλά η κρίση των πολιτών δεν γίνεται μία φορά κάθε λίγα χρόνια.Γίνεται καθημερινά.Και αφορά όλους όσους ασκούν εξουσία, είτε σε τοπικό, είτε σε κεντρικό επίπεδο.
Νικόλας Γιαννακόπουλος
