Η Βανέσσα Μπουρνά συναντά ανθρώπους που συνδέονται με τη Γορτυνία και ξεχωρίζουν με τη διαδρομή, τη δημιουργικότητα και την αγάπη τους για τον τόπο. Αυτή τη φορά, στη σειρά «Πρόσωπα της Γορτυνίας», γνωρίζουμε τον 19χρονο Στράτο Καμπισιούλη του Μαρίνου, με καταγωγή από το Σταυροδρόμι. Με αγάπη για τον Καραγκιόζη από τα πρώτα παιδικά του χρόνια, ο νεαρός καραγκιοζοπαίχτης δίνει τη δική του συνέχεια στην τέχνη του θεάτρου σκιών, με παραστάσεις που θέλει να ψυχαγωγούν, να συγκινούν και να αφήνουν κάτι σε μικρούς και μεγάλους.
Είναι σπουδαίο ότι είναι μόλις δεκαεννέα ετών και επέλεξε την ιδιότητα του καραγκιοζοπαίχτη ήδη από την ηλικία των πέντε. Αλλά είναι ακόμη πιο σπουδαίο ότι, όπως δήλωσε, οι παραστάσεις του ως επαγγελματία πλέον θέλει να έχουν επίπεδο. Να μην εμπεριέχουν κοινότοπους αστεϊσμούς και να «αφήνουν» κάτι σε μικρούς και μεγάλους κρατώντας τους καθηλωμένους στην εξέλιξη της πλοκής. Ο νεαρός Στρατός Καμπισιούλης με καταγωγή, από τον μπαμπά Θανάση, από το Σταυροδρόμι Γορτυνίας είναι ένας από τους νεότερους σε ηλικία καραγκιοζοπαίχτης των τελευταίων ετών.
Αφηγείται την πορεία του και πέρα από το φρέσκο του πρόσωπο δεν θυμίζει σε τίποτα δεκαεννιάχρονο νεαρό της εποχής. Συγκροτημένη σκέψη, δομημένος και μεστός λόγος, επαγγελματισμός, σοβαρότητα και το καλύτερο; Όραμα! Είναι δεκαεννέα και με ένα σοβαρό πλήθος παραστάσεων θεάτρου σκιών μέχρι στιγμής στο βιογραφικό του και έχει όραμα να μπει σε κάθε σχολείο και να ανέβει σε κάθε φιλόξενη σκηνή ώστε να μιλήσει σε παιδιά και γονείς για την ιστορία του Καραγκιόζη. Ταυτόχρονα, το έργο του διασώζει και διαδίδει de facto στις επόμενες γενιές το θέατρο σκιών και το επάγγελμα του σκιοπαίκτη. Εντυπωσιακό και μεγάλο. Δεν θυμάμαι πότε συνάντησα τελευταία φορά ένα τόσο νεαρό άτομο με όραμα που να συνοδεύεται από συντονισμένη δράση προς επίτευξη του τιθέμενου στόχου.
Ο Στρατός Καμπισούλης από Σταυροδρόμι μετράει λοιπόν ήδη πολλά βήματα σε προαύλια σχολείων και σε φιλόξενες σκηνές όπου μιλάει στο κοινό για την ιστορία του Καραγκιόζη στο πλαίσιο των παραστάσεων θεάτρου σκιών που έχει δώσει. Πολλές από αυτές τις παραστάσεις έχουν λάβει χώρα σε γορτυνιακό έδαφος. Ενώ, καθοριστικής σημασίας στη ζωή του και με ξεχωριστή θέση στην καρδιά του ήταν εκείνη που έδωσε στην αυλή του γνωστού παντοπωλείου των παππούδων του – Μαρίνου και Αναστασίας Καμπισιούλη – στο Σταυροδρόμι.
Ας το πιάσουμε όμως από την αρχή. Μια παράσταση θεάτρου σκιών στην ηλικία των τεσσάρων ετών ήταν εκείνη που έκανε το σημερινό μας πρόσωπο να αποφασίσει ότι στη ζωή του θέλει να έχει και αυτό το ρόλο. Πήρε λοιπόν τις πρώτες του φιγούρες και το πρώτο του σεντόνι και ξεκίνησε να παίζει στο σπίτι. Όσο ο καιρός περνούσε η καλλιτεχνική του επιχείρηση βγήκε από τα στενά όρια του σπιτιού και πριν καν ενηλικιωθεί είχε καταφέρει να δώσει πληθώρα παραστάσεων Καραγκιόζη για Πολιτιστικούς Συλλόγους και σχολεία σε Αρκαδία, Γορτυνία και Αθήνα ύστερα από πρόσκληση των τελευταίων.
Η φήμη του διαδόθηκε γρήγορα και από νωρίς αλλά σε αυτό συγκινημένος αναφέρει ότι έπαιξαν ρολό και οι παππούδες Μαρίνος και Αναστασία. «Το παντοπωλείο του παππού μου στο Σταυροδρόμι είχε τα πάντα. Ήξεραν ότι στον Μαρίνο θα βρουν όλοι τα πάντα αλλά και ο παππούς μου από την άλλη στήριζε όλους τους επαγγελματίες της περιοχής ακόμη και με τρόπους που μπορεί να μην ήταν άκρως ωφέλιμοι για τον ίδιο επιχειρηματικά και οικονομικά αλλά το έκανε με την καρδιά του. Έτσι το όνομα μας συνδέθηκε με την αξιοπιστία και τον επαγγελματισμό και οι Σύλλογοι με έπαιρναν και μου ζητούσαν να παίξω γιατί όπως λένε, ο εγγονός του Μαρίνου; Εγγύηση! Θέλω σε αυτό το σημείο να απευθύνω και ένα δημόσιο θερμό ευχαριστώ της οικογένειας μου προς όλους τους ανθρώπους της Γορτυνίας που στήριξαν τόσο ζεστά για 65 χρόνια το παντοπωλείο μέχρι που έκλεισε ύστερα από την απώλεια του παππού μου. Τίποτα όμως δεν έρχεται τυχαία. Ό,τι δίνεις, παίρνεις».
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην μέχρι τώρα πορεία του ο Στράτος μαθήτευσε δίπλα στους Θανάση και Κώστα Σπυρόπουλο αλλά συνεργάστηκε και με πολλούς άλλους σκιοπαίχτες όπως Άθω Δανέλη, Γιάννη Νταγιάκο, Πάνο Καπετανίδη, Τάσο Γεωργίου και άλλους. Όπως μεγάλωσε εκείνος μαζί του εξελίχθηκε και το όραμα του για το θέατρο σκιών. Σήμερα, φοιτητής στο Παιδαγωγικό Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και επαγγελματίας καραγκιοζοπαίχτης, θα γίνει μια πολύ αξιόλογη περίπτωση δασκάλου με ενσυναίσθηση την οποία το ελληνικό κράτος έχει ανάγκη. Το σίγουρο είναι πως του χρόνου το καλοκαίρι θα οργώσει την Αρκαδία και όχι μόνο με τις παραστάσεις του με ακλόνητο στήριγμα τον βοηθό μπαμπά Θανάση ο οποίος κρατάει τις φιγούρες επικουρικά πίσω από τον μπερντέ. Προσωπικά, θα του θυμίσω ότι η γη ολόκληρη είναι η σκηνή του να «παίξει μπάλα» και η μοναδικότητα του είναι η πηγή που θα «τροφοδοτεί» και θα «ενδυναμώνει» το όραμά του τις στιγμές που άλλοι θα το πολεμούν από φθόνο.
Βανέσσα Μπουρνά
