Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί τη μεγαλύτερη θερινή γιορτή της Ορθοδοξίας. Από άκρη σε άκρη της Ελλάδας, σε βουνά, πόλεις, νησιά και χωριά, οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα, καλώντας τους πιστούς να τιμήσουν τη Μεγαλόχαρη.
Στη Γορτυνία, η οποία δεν είναι τυχαίο ότι έχει χαρακτηριστεί ως «Παναγιοσκέπαστη», σχεδόν κάθε χωριό έχει έναν ναό ή εξωκλήσι αφιερωμένο στη χάρη της Παναγίας.
Οι εορτάζοντες Ιεροί Ναοί Κοιμήσεως Θεοτόκου συναντάμε στα εξής χωριά: Αγάλω, Ατσίχωλο, Βάχλια, Βλαχόρραφτη, Βούτσι, Βαλτεσινίκο, Βελημάχι, Βλαχόραφτη, Βυδιάκι, Βυζίκι, Δημητσάνα (Λιβάδι), Δημητσάνα (Πουρνάρι) και Δημητσάνα (Κάστρου), Δόξα, Ελάτη, Ελληνικό, Ζάτουνα, Ζώνη, Θεόκτιστο, Κακουρέικα, Καμενίτσα, Κερπινή, Κυπαρίσσια, Καρβουνάρι, Κοκκορά, Κουρουνιού, Λάστα, Λευκοχώρι, Λιθαρός, Λαγκάδια, Λυκούρεση, Λυσσαρέα, Λώτη, Μαυριά, Μελισσόπετρα, Μουλιάρι, Μυγδαλιά, Όχθια, Παλαμάρι, Παλούμπα, Παπαδά, Παύλια, Πελέκι, Πέττα, Πουρναριά, Πράσινο, Πυρρί, Ράδου, Ράχες, Τρανή Λάκκα, Σαρακίνι Ηραίας, Σέρβου, Σπάθαρι, Σταυροδρόμι, Στεμνίτσα, Τρόπαια, Μονή Κερνίτσης, Ψάρι Ηραίας κ.α.
Επίσης το 15Αύγουστο πανηγυρίζουν εξωκκλήσια ή παρεκκλήσια της Παναγίας στη Δόξα, Βούτσι, Ριζοσπηλιά, Κοτύλιο, Μαγούλιανα, Φούσκαρι, Δημητσάνα, Κοντοβάζαινα κ.α.
Η παραμονή και η ημέρα της εορτής είναι στιγμές κατάνυξης αλλά και χαράς. Η Εκκλησία την αποκαλεί «χαρμόσυνο πένθος», καθώς η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι θάνατος, αλλά μετάσταση «προς την ζωήν». Μετά από τις ημέρες νηστείας και περισυλλογής, οι Γορτύνιοι και οι επισκέπτες συρρέουν στους ναούς, ανάβουν ένα κερί, προσκυνούν την εικόνα και καταθέτουν στη χάρη Της τις προσευχές και τις ελπίδες τους.
Ο Δεκαπενταύγουστος, το «Πάσχα του καλοκαιριού», δεν είναι μόνο μια μεγάλη θρησκευτική γιορτή· είναι και η αφορμή για αντάμωμα συγγενών και φίλων, για πανηγύρια, τραγούδι και χορό στα χωριά μας, με την ευλογία της Παναγίας.
Εφημερίδα «Γορτυνία»
